لیوساشاپ
0 محصولات نمایش سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

زندگی نامه جرج ایستمن کارآفرین آمریکایی و بنیان‌گذار کمپانی کداک

جرج ایستمن در سال ۱۸۵۴ دریکی از روستاهای نیویورک متولد شد. پدرش جرج واشنگتن ایستمن که در همان سال دانشکده اقتصاد جرج ایستمن را در روچستر بنا کرد و چند سال بعد خانواده را به روچستر برد. در سال ۱۸۶۲ در حالی که دانشکده در حال رشد و گسترش بود و ایستمن  تنها ۸ سال داشت،  ناگهان جرج واشنگتن  از دنیا رفت. هنگامی ایستمن ۱۶ سال داشت یکی از دو خواهر بزرگ وی که از بیماری فلج اطفال رنج می‌برد درگذشت. پس از درگذشت پدرش به علت اینکه تنها پسر خانواده بود، در سن ۱۴ سالگی مجبور به ترک تحصیل شد و سرپرستی مادر و دو خواهرش  را برعهده گرفت. جرج ابتدا برای یک شرکت کوچک بیمه کار می کرد و پس از آن در بانک محلی روچستر به عنوان دفتردار استخدام شد.

اختراعات جرج ایستمن

در این بخش از بیوگرافی جرج ایستمن قصد داریم به اختراعات وی بپردازیم. جرج وقتی ۲۴ ساله بود،  قصد داشت از شهر سانتو دومینگو دیدن کند و به توصیه یکی از همکارانش، تصمیم گرفت سفر را مستند کند. اما تهیه تجهیزات عکاسی خیلی پر هزینه و سنگین بودند ولی با این وجود ایستمن آن‌ها را خریداری کرد ولی هرگز به سفر نرفت. در عوض او تحقیق در مورد چگونگی لذت بردن از عکاسی برای یک فرد عادی را آغاز کرد. ایستمن پس از دیدن فرمول امولسیون “صفحه خشک” در یک نشریه انگلیسی و آموزش گرفتن از دو عکاس آماتور محلی، یک فیلم کاغذی مبتنی بر ژلاتین و دستگاهی برای صفحات خشک تهیه کرد.
 

عکاسی کداک

پس از یک سال با کمک های مالی “Henry Strong” کمپانی “Eastman Dry Plate” دایر شد، و به سبب فعالیت های شدید جرج ایستمن  مجبور شد از بانک استعفا دهد. در سال 1885 فعالیت های کمپانی ایستمن که درحالی به یک کمپانی تولید فیلم تبدیل شده بود گسترش یافت و او توانست فیلم های حلقه ای را جایگزین نگاتیوهای شیشه ای نماید که با استقبال بسیار زیادی مواجه شد. جرج همچنین با نام كداك روبرو شد، زیرا او معتقد بود كه محصولات باید هویت خاص خود را داشته باشند. در نهایت جرج ایستمن در سال 1888، اولین دوربین کداک را راه اندازی کرد و کمپانی ایستمن کداک افتتاح شد. شعار شرکت جرج این بود: “شما دکمه را فشار دهید، ما بقیه کارها را انجام می دهیم” این بدان معنی است که دوربین پس از استفاده از نوردهی 100 در رول فیلم به شرکت ارسال می شود. آنها آن را توسعه داده و برای مشتری ارسال کردند. در سال 1889، ایستمن برای ساختن نوعی فیلم انعطاف پذیر که می تواند با سهولت بیشتری وارد دوربین شود، Henry Reichenbach شیمیدان را استخدام کرد. توماس ادیسون این فیلم را برای استفاده در دوربین فیلمبرداری که در حال توسعه بود اقتباس کرد و موفقیت شرکت ایستمن را بیش از پیش نیز پیش برد.

دوربین براونی

دوربین براونی در سال ۱۹۰۰ با هدف قرار دادن عکاسان جدید برای کودکان علاقه مند راه اندازی شد و با قیمت ۱ دلاری خود، مورد علاقه نیروهای خدماتی نیز قرار گرفت. ایستمن به ارتش از طریق  دیگر نیز پشتیبانی کرد و در طول جنگ جهانی اول لنزهای شیشه ای نشکن برای ماسک های گازدار و دوربین ویژه ای برای عکسبرداری از هواپیماها تهیه کرد. در نتیجه نوآوری های ایستمن دیوانه عکاسی آماتور را آغاز کرد که امروز نیز همچنان ادامه دارد.

 جرج ایستمن نیکوکار

شرکت جرج اساساً سال ها در انحصار بود، ایستمن یک صنعتگر شرکتی متوسط نبود، بلکه وی یکی از اولین صنعتگران آمریکایی بود که مفهوم تقسیم سود کارمندان را در ایالات متحده پذیرفت و اجرا کرد. علاوه بر این  از طریق پول شخصی خود به هر یک از کارگران خود یک هدیه کامل اهدا می کرد. در سال ۱۹۱۹، وی آنچه را که اکنون به عنوان گزینه های سهام شناخته می شود را اضافه کرد. یکی از کمک هایی که او در زمان حیاتش انجام داد، مبلغ ۲۰ میلیون تومان بود که به موسسه آموزشی ماساچوست مربوط میشد، همچنین موسسه آموزشی روچستر چیزی در حدود ۶۵۲ هزار دلار از جرج به عنوان هدیه دریافت کرده است. قابل ذکر است که جرج ایستمن ۲ میلیون دلار به موسسات آموزشی Hampton و Tuskegee نیز اهدا کرده است. علاقه شدید وی به تحصیل به طور کلی باعث شد تا در دانشگاه روچستر و همستات همپتون و توسکی تحصیل کند. وی گفت: “پیشرفت جهان تقریباً به آموزش بستگی دارد.” کلینیک های دندانپزشکی هم در روچستر و هم در اروپا مورد توجه وی بودند. وی گفت: “این یك واقعیت پزشكی است كه در صورت مراقبت صحیح از دندان ها، بینی، گلو و دهان در دوران حساس كودكی  كودكان می توانند شانس بیشتری در زندگی با ظاهر بهتر، سلامت بهتر و قدرت بیشتری داشته باشند. ” در کل، تخمین زده می شود که ایستمن بیش از ۱۰۰ میلیون دلار از ثروت خود را برای اهداف بشر دوستانه در طول زندگی خود کمک کرده است.
 

جرج ایستمن زندگی شخصی و مرگ

ایستمن که یک دوچرخه سوار مشتاق بود، متوجه بی حرکتی تدریجی در اندام های خود که شامل سخت شدن سلول های نخاع تحتانی بود، شد. وی همچنین از دیابت شدید رنج می برد. بنابراین در ۱۴ مارس ۱۹۳۲، در سن ۷۷ سالگی، جان خود را با شلیک یک گلوله به قلب خود گرفت. تنها یک یادداشت از ائ باقی ماند: “کار من تمام شده است. چرا صبر می کنم؟” جرج ایستمن می گوید: “زندگی جوامع ما در آینده به آنچه مدارس موسیقی و سایر هنرهای زیبا می توانند به آنها بدهند نیاز دارد. برای افراد ضروری است که به زندگی خارج از مشاغل خود علاقه مند باشند.” او به دلیل اشتغال بیش از حد و فقیر بودن در جوانی هرگز ازدواج نکرد و خانواده ای نداشت. وی در سفرهای طولانی خود به اروپا، یک مجموعه دار هنری مشتاق و عاشق موسیقی بود و مدرسه موسیقی معتبر Eastman را در سال 1921 در روچستر  نیویورک تأسیس کرد. به طور کلی، اعتقاد بر این داشت  که او از زندگی خود لذت می برد و به تعداد بی شماری انسان ها این فرصت را دارند  تا از خاطرات ماندگار آنها در فیلم لذت ببرند.
0
دیدگاه‌های نوشته